زمستان

زمستان  نو عروسم  طالقان است          

 زسرما زیر کرسی جان نهان است

 

کشیده   چادری   از  برف   بر  سر



زبهر  عید و بوسه  در فغان   است

 

     صالحی زمستان ۷۹