مردم سوهان و همجواران سد هنوز به حق و حقوق خود دست نیافته اند

مردم طالقان مستحق بى مهرى نيستند
طالقان ـ سيدعزيز سيدعليخانى : بخش طالقان با يك شهر، ۳ دهستان و بيش از ۷۹ روستا از مناطق نام آشناى سياحتى و فرهنگى ايران در ۱۴۰ كيلومترى غرب استان تهران محسوب مى شود. اين منطقه به دليل ويژگى هاى طبيعى، تاريخى، فرهنگى و آب و هوايى همواره مورد توجه اهالى فرهنگ، پژوهشگران، جهانگردان و دوستداران طبيعت قرار داشته است. دشت ها، دامنه هاى سرسبز، رودها و چشمه هاى جارى طالقان از ويژگى هاى بارز اين منطقه كوهستانى محسوب مى شود، به طورى كه مسؤولين را بر آن داشت تا با احداث سدى عظيم بر سر راه رود شاهرود كه اين منطقه را به دو قسمت شمالى و جنوبى تبديل نموده است و بهره مندى از ديگر رودخانه هاى جارى طالقان درصدد رفع معضل كم آبى تهران و دشت قزوين برآيند.

مردم طالقان كه همواره نام آوران بسيارى در عرصه علم و هنر و بزرگانى همچون آيت الله طالقانى، جلال آل احمد و... را در دامان خود پرورش داده و تقديم كشور كرده اند، از اينكه در اين مقطع زمانى نيز توانسته اند با در اختيار نهادن منابع آبى خود سهمى را در رفع مشكل هموطنان ايفا كنند، خوشحالند. اما در اين مسير مردم طالقان نيز با مشكلاتى روبرو گرديده اند كه شايد بهتر باشد براى اين مشكلات نيز چاره انديشى شود تا در ذهن مردم تلاشگر اين خطه شائبه فراموشى طالقان توسط مسؤولين نقش نبندد.
احداث اين سد اگرچه توسعه اى زيربنايى محسوب مى گردد و در تأمين منابع آبى نقش بسزايى دارد، اما كوهستانى بودن طالقان موجب گرديده است كه اين منطقه از دشت هاى وسيعى برخوردار نبوده و داراى زمين هاى مسطح محدودى باشد. بنابراين، اين منطقه كه تاكنون حياتش با دامدارى و كشاورزى پيوند ديرينه داشته است، با ايجاد سد و از بين رفتن زمين هاى كشاورزى دچار خطرات زيادى مى گردد كه اين مسأله، بيكارى و آهنگ مهاجرت جوانان اين ديار را نيز تندتر مى كند.
با تملك نمودن زمين هاى كشاورزى و مسكونى توسط سازمان آب، آبگيرى سد آغاز گرديده است. در حالى كه متأسفانه مسؤولين سازمان آب به بهانه هاى مختلف از جمله عدم تأمين اعتبار لازم و... تاكنون بهاى زمين هاى تصرف شده بويژه زمين هاى مرتبط با فاز دوم طرح را پرداخت نكرده اند كه اين مسأله موجب گلايه مندى مردم طالقان شده است.
از سوى ديگر آبگيرى اين سد در حالى آغاز شده است كه هنوز عمليات اجرايى راه هاى ارتباطى جديد و اصلى برخى از روستاها به پايان نرسيده است و آب جاده هاى ارتباطى قبلى را فرا گرفته و مجريان طرح با زدن جاده هاى موقت خاكى كه داراى گل و لاى فراوانى هستند و معلوم نيست تا چند وقت ديگر آب آنها را هم بگيرد امور مردم را راه اندازى مى كنند كه اين امر نيز باعث نارضايتى مردم پايين طالقان بويژه روستاهاى كلانك، سنگبان و نساء سفلى شده است.
روستاى سنگبان علاوه بر مشكل راه با توجه به مشرف بودن به سد و موقعيت خوب جغرافيايى دچار مشكلات زيادى گرديده است. با ايجاد سد، حدود ۳۰ درصد از اراضى روستاييان اين روستا در سد و حريم آن واقع شده است و ۲۰ درصد آن نيز توسط اداره منابع طبيعى تملك گرديده و قسمتى از ۵۰ درصد باقيمانده نيز در طرح هادى قرار گرفته كه از ساخت و ساز در آن جلوگيرى مى شود.
آيا بهتر نيست با توجه به سياست دولت محترم مبنى بر محروميت زدايى و توسعه روستاها تمهيدى انديشيده شود تا جوانان طالقانى كه خود و نسل هاى گذشته آنان با تلاش در امر كشاورزى و دامدارى در اين روستاها امرار معاش مى كردند، اكنون به علت عدم زمينه اشتغال و محدوديت هاى به وجود آمده زادگاه خود را ترك و به شهرهاى ديگر مهاجرت نكنند.
آيا كشاورزان زحمتكش طالقان كه آب و زمين هاى كشاورزى خود را جهت رفاه حال هموطنان خود قرار داده اند، مستحق بى مهرى اند؟ مردم طالقان بويژه روستاييان زحمتكش روستاهاى روشنابدر، شهراسر، سنگبان، آرموت، زيدشت، فشندك، اردكان، ميراش و گلينك دست مدد مسؤولان را مى طلبند و انتظار دارند تا اولاً نسبت به پرداخت بهاى زمين هايى كه وزارت نيرو (سازمان آب) براى احداث سد تملك و تصرف كرده است، تسريع گردد. ثانياً مجريان طرح نسبت به تكميل و راه اندازى راه هاى ارتباطى روستاها همت گمارند.
ثالثاً اكنون كه بخش عظيمى از دشت طالقان و زمين هاى كشاورزى آن از دست مى رود، براى حفظ منابع انسانى اين منطقه تمهيدى انديشيده شود تا با بازنگرى در طرح هاى هادى و تغيير در كاربرى زمين ها به ايجاد شهرك هاى صنعتى، فضاهاى آموزشى، دانشگاهى، ورزشى و فرهنگى پرداخته تا ضمن استقرار مشاغل جديد گامى در توسعه زيربنايى اين منطقه برداشته شود.