ویحا للطالقان. (( فرهنگ وهنر))
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

متن کامل شعر نوروز ‌خوانی - نوروز سلطان(طالقان)

نوروز خوانی یکی از سنت های نیمه شمالی کشور بوده است. نوروز خوانان که بیشتر از مناطق مجاور طالقان بودند از نیمه دوم اسفند ماه به بعد برای رسانیدن پیام آمدن بهار و دریافت هدیه از سوی مردم با ساز و دهل به روستاها رفته و در مدح ائمه اطهار شعر میخواندند و پس از دریافت انعام و هدیه از صاحب خانه قسمت دوم اشعار خود را وصف آمدن بهار میخواندند

 

همی خوانم امام اولین را 

 

شه کشور امیرالمومنین را

 

وصی و جانشین یعنی علی (ع) را

 

به یاسین و الف لام و به فیروز

 

دهید مژده که آمد عید نـــــــوروز ........

 

امام دومین هم دسته ی گل

 

شفاعت می کند او بر سر پل

 

حسن بابش سوار است او به دلدل

 

به یاسین و الف لام و به فیروز

 

دهید مژده که آمد عید نـــــــوروز

 

امام سومین شاه جهان است

 

بود نامش حسین شاه یگانه ست

 

محمد را بمحراب می رساند

 

به یاسین و الف لام و به فیروز

 

دهید مژده که آمد عید نـــــــوروز

 

امام چارمین زین العباد است

 

گل باغ حسین اما مراد است

 

به یاسین و الف لام و به فیروز

 

دهید مژده که آمد عید نـــــــوروز

 

امام پنجمین پنجاه بلا را

 

بگردان دور از این دولتسرا را

 

خصوصا هم از این دولتسرا را

 

به یاسین و الف لام و به فیروز

 

دهید مژده که آمد عید نـــــــوروز

 

امام ششمین شاه مدینه

 

الهی نوجوانت بد نبینه

 

الهی نوجوانت خیر ببینه

 

گل عشرت به کام دل بچینه

 

به یاسین و الف لام و به فیروز

 

دهید مژده که آمد عید نـــــــوروز

 

امام هفتمین موسای کاظم

 

ز نور او منور گشته عالم

 

چو بلبل در قفس تاکی بنالم

 

به یاسین و الف لام و به فیروز

 

دهید مژده که آمد عید نوروز

 

امام هشتمین شاه خراسان

 

بکن تلخی ی جان کندن تو آسان

 

بهار آمد همه جا شد گلستان

 

به یاسین و الف لام و به فیروز

 

دهید مژده که آمد عید نوروز

 

امام نُه قدم آید به میدان

 

ملائک بر سرش خوانند قرآن

 

یقین دین محمد برقرار است

 

علی در خدمت پروردگار است

 

به حق حرمت آیات قرآن

 

تو صاحبخانه راخوشحال گردان

 

به یاسین و الف لام و به فیروز

 

دهید مژده که آمد عید نوروز

 

امام ده در این دنیای فانی

 

نگهدار زمین و آسمانی

 

بده بر صاحبخانه زندگانی

 

الهی صاحبخانه در نمانی

 

به یاسین و الف لام و به فیروز

 

دهید مژده که آمد عید نوروز

 

امام یازدهم در روز محشر

 

شفاعت می کند او با پیمبر

 

به حکم خالق و خلاق داور

 

به یاسین و الف لام و به فیروز

 

دهید مژده که آمد عید نوروز

 

امام دوازدهم مهدیش نام است

 

تمام کل عالم را امام است

 

بدانید حضرت صاحب زمان است

 

به یاسین و الف لام و به فیروز

 

دهید مژده که آمد عید نـــــــوروز

 

خدایا صاحبخانه را خوشحال گردان

 

جوانان ورا داماد گردان

 

عروسش صاحب اولاد گردان

 

به یاسین و الف لام و به فیروز

 

دهید مژده که آمد عید نـــــــوروز

 

هوا سرد است و بگرفته صدایم

 

که چند تا تخم مرغ باشد دوایم

 

ایا همشیره ی فرخ لقایم

 

بکش زحمت بیار عیدی برایم

 

جوانت خیر ببینه از دعایم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

اول نمایم من سلام

 

من بعد از این گویم کلام

 

بر اهل خانه بالتمام

 

چه از پیر و چه از جوان

 

باد بهاران آمده (۲ بار )

 

گل در گلستان آمده

 

مژده دهید بر دوستان

 

این سال نو باز آمده

 

به به عجب دستگاه تو

 

بر منزل و مآوای تو

 

لعنت بر آن بدخواه تو

 

باد بهاران آمده (۲ بار )

 

گل در گلستان آمده

 

مژده دهید بر دوستان

 

این سال نو باز آمده

 

مشدی ( مشهدی ) آبجی با خدا

 

گل پسر کنی زوما (داماد)

 

او را بری حمام شا (شاه )

 

دو دست شمع ویک دست حنا

 

بنده بیام مبارک باد

 

باد بهاران آمده (۲ بار )

 

گل در گلستان آمده

 

مژده دهید بر دوستان

 

این سال نو باز آمده

 

مشدی ( مشهدی ) آقای با ایمان

 

تی دست ببر جیفی ( جیب) میان

 

تو در بیار پنج تا تومان

 

کرم کن بر نوروزه خوان

 

نوروز خوان گیرد انعام

 

هر جا گیرد پنج تا تومان

 

رد نگردد هیچ دودمان

 

علی الخصوص این دودمان

 

باد بهاران آمده (۲ بار )

 

گل در گلستان آمده

 

مژده دهید بر دوستان

 

این سال نو باز آمده

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 1393/04/10ساعت 9:29 بعد از ظهر  توسط محمد علي صالحی  | 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

وقف نامه سوهان

 

نويسنده: سيد محمد تقي ميرزا ابوالقاسمي

کيائيه يا آل کيا

 

از جمله حکام سرزمين گيلان که قبل از روي کار آمدن صفويه قدرت و نفوذي در قسمتهاي شمالي ايران داشتند و بعقيده‏ي بعضي از مورخين نسب آنان به امام زين العابدين ميرسد سلسله‏ي کيائيه يا آل کيا است (روضة الصفا چاپ تهران ج 6 ص 141 و مجالس المؤمنين چاپ تهران ص 408). نخستين کسي که از آنان بخيال سلطنت افتاد امير کيا بود بهمين جهت اين سلسله را مورخين بنام وي کيائيه مينامند. امير کيا پسر حسين بن حسن بن علي بن احمد بن علي بن محمد بن ابوزيد بن ابو محمد حسين بن احمد بن عيسي بن علي بن حسين بن امام علي زين العابدين است اما اولين کسي که از آنان بحکمراني گيلان رسيد کار کيا علي کيا بود که در سال 791 براي تصرف فومن از لاهيجان برشت آمد و در بيرون شهر رشت در جنگ با حکمرانان محلي کشته شد. 

سيد علي کيا مردي بود شجاع و کاردان و دانا. از صورت کتابت امير تيمور بوي و جوابي که از طرف سيد علي کيا بآن داده شده است معلوم ميگردد که او (سيد علي کيا) مردي اديب و دانشمند نيز بوده است، در اينجا درج نامه‏ي امير تيمور و جواب آن لزومي ندارد ولي براي روشن شدن علو همت و مراتب فضل و بزرگواري بزرگ سلسله‏ي کيائيه خلاصه‏اي از جواب نامه‏ي امير تيمور را نقل مينمائيم. 

پس از ذکر مقدمه چنين مينويسد: 

»اين مقدمات مبني است بر جواب مکتوبي که امير تيمور نوشته و آن مبني است بر سفاهت بسيار و نخوت بيشمار و کلمات ناپسنديده و عبارات نا انديشيده مطلقا دعوي ربوبيت کرده دعوتي که ميفرمائيد و امر باطاعت و انقياد که مينمائيد از دو وجه خالي نتواند بود يا از جهت دين باشد يا فوائد دنيوي افعالي که با مسلمانان اطراف روا داشته و صورتي که با بندگان خداي تعالي يظهور آورده است از قتل و غارت و سوخت و تاخت و غيرها معلوم شده که اين معني علامت دين و ديانت نسبت چه بر کفار که غير ملت باشند مثل اين حرکات جايز نيست انبياء و اولياء رخصت ندادند که با کفار اينرا بعمل آورند بتخصيص با مسلمانان که اله قبله باشند و اگر غرض فوائد دنيوي است قصه‏ي عادل خطائي که با او بعد از خدمت و ملازمت و مطاوعت و متابعت رفته است همگنان را براي اعتبار کافي است پس تکليف مالايطاق نمودن و سادات را ملامت فرمودن از علامات وهن دين است از عنفوان شباب الي يومنا هذا 

محکوم هيچ حاکمي نگشته بقيه که از عمر فاني مانده است خود را در مقام مذلت داشتن و امتثال اوامر ظلمه و فسقه نمودن ا زمستحيلات دانند و بحکم نص کم من فئة قليلة غلبت فئة کثيرة باذن الله و الله مع الصابرين از کثرت و ازدحام ايشان باک نداريم که کثره الننم لا يهول القصاب و اکنون هاتف غيبي در باب توجه مخالفان و معاندان که بدين جانب متوجه‏اند و بي استحقاق قصد آزار و ايذاء صلحاء و اتقياء و علماء و فقها و فقراي اين ديار دارند در گوش جان ميگويد که قاتلوهم يعذبهم الله بايديکم مؤمنين بدين سروش خرم مدهوش گشته و مدلول و من يتوکل علي الله فهو حسبه کار بسته معد و آماده‏ايم تا جان در بدن و سر در گردن باشد خواهيم کوشيد و حق جاهد وافي الله حق جهاده که ميراث آباء و اجداد ماست بجاي خواهيم آورد (مجالس المؤمنين صفحات 411 - 410 - 409 چاپ تهران). 

سيد هادي کيا برادر و جانشين سيد علي کيا در اندک زماني شکستهاي گذشته را جبران نمود و لاهيجان را تصرف کرد، ولي در سال 797 فرزندان سيد کيا بمخالفت با عموي خود همآهنگ گرديدند و بسپهسالاري برادر ارشد خود سيد حسين کيا در ملاط (چهار کيلومتري جنوب لنگرود و سه کيلومتري ليلا کوه) بجنگ اقدام نمودند، اگرچه سپاهيان سيد هادي کيا پيروز شدند اما مخالفت مردم لاهيجان با حکومت سيد هادي کيا وي را وادار بفرار نمود. دوران سلطنت سيد حسين کيا نيز بيش از يکسال دوام ننمود زيرا در کار مملکتداري شايستگي نداشت و چون مردم لاهيجان از وي ناراضي بودند ناچار حکمراني آن ناحيه را ببرادرش سيد رضي کيا برگزار نمود تا اينکه در سال 829 که سال وفات سيد رضي کيا ميباشد دوباره حاکم لاهيجان گرديد و اين بار بدستور مخالف زور مندش امير سيد محمد در قلعه‏ي الموت زنداني شد. پس از امير سيد محمد پسرش ناصر کيا بحکومت رسيد و او پس از شانزده سال حکمراني در سال 851 وفات يافت و پسرش سلطان محمد بجاي او نشست. بطوريکه مير ظهيرالدين مرعشي مي‏نويسد سلطان محمد بعد از مرگ پدر و عمش که يکسال بعد اتفاق افتاده بود املاکي را جهت مخارج عمومي وقف مينمايد (تاريخ گيلان و ديلمستان مير ظهيرالدين مرعشي چاپ رشت صفحه‏ي 261) ولي هيچگونه توضيحي حتي آن اندازه که عبدالفتاح فومني يادآور شده است در اين باره داده نشده است. 

کار کيا سلطان محمد در سال 883 وفات يافت. پسرش ميرزا علي که مردي کاردان و خيرانديش بود بسلطنت رسيد. او داراي پنج برادر بنام سلطان حسن و سلطان حسين و سلطان هاشم و سلطان حمزه و سلطان عباس بود . سلطان حسن در سال 908 از طرف برادرش بحکمراني طالقان انتخاب گرديد (تاريخ خاني چاپ لنينگراد صفحه ي 249 ). يکسال بعد چون خبردار شد ميرزا علي در نظر دارد سلطان هاشم را وليعهد خود گرداند بکمک سران سپاه بلاهيجان حمله کرد و برادرش را از سلطنت خلع نمود ولي هيجده ماه بعد کشته شد و در همان زمان ميرزا علي نيز بقتل رسيد و احمد فرزند سلطان حسن بتخت نشست. 

خان احمد 

 

از ميان افراد خاندان سلسله‏ي کيائيه ميتوان خان احمد را دومين حکمران مقتدر و دورانديش و دانا و داراي بينش اجتماعي دانست. در دوران حکومت تقريبا بي دغدغه‏اش کارهاي مهمي صورت گرفته است که متأسفانه کيفيت و چگونگي بسياري از آنها براي ما روشن نيست. تنها کتاب تاريخ خاني است که قسمتي از شرح حال و گوشه‏اي از حوادث دوران حکومتش را در اختيار ما ميگذارد. در زمان سلطان احمد مذهب زيديه جاروديه در گيلان بمذهب شيعه‏ي اثني عشريه تبديل يافت. بايد دانست که شيعه بچند گروه اطلاق ميگردد از آن جمله‏اند کيسانيه - زيديه اماميه - غلات - اسماعيليه. زيديه نيز بدسته‏هاي - جاروديه - سليمانيه - صالحيه - تبريه تقسيم مي‏گردد. مؤسس فرقه‏ي زيديه‏ي جاروديه ابي الجارود است و اين عده معتقدند که امامت بايد در ميان فرزندان علي بشورا باشد و هر که از آنان در ميان مردم بپا خيزد و شايستگي آنرا هم داشته باشد امام خواهد بود و چون خود را پيرو زيد بن علي بن حسن ميدانند و بامامت او قائلند آنان را زيديه‏ي جاروديه مينامند. از آنجائي که آغاز حکمراني سلطان احمد خان همزمان با پيشرفت نفوذ شاه اسماعيل صفوي و رسميت يافتن آئين شيعه‏ي اثني عشريه بود مذهب زيديه‏ي جاروديه نيز که مدتي بيش از پانصد سال دين رسمي مردم گيلان شده بود بآئين اثني عشريه تغيير يافت. ارتباط دائم سلطان احمد با بزرگان دين شيعه‏ي اثني عشريه باعث گرديد که مانند سلاطين صفوي دلجوئي و محبت نسبت بعلماء و صلحا و توجه بمردم را پيش گيرد و در مدت سي سال حکومت محبوبيت فراواني کسب نمود. بطوريکه سلطان هاشم عموي سلطان احمد که طمع حکمراني طالقان و پاشيجا و گرجيان و لشت نشاء را داشت وقتي درصدد مخالفت با برادر زاده برآمد و بخيال آنکه شايد بتواند از سپاه طالقان که در جوار رستمدار و از لاهيجان مرکز حکمراني سلطان احمد دور ميباشد درخواست کمک نموده و او را ياري نمايند متوجه طالقان گرديد و خود را بجوزستان (جوستان فعلي) رسانيد. ولي توقف چند روزه‏ي او ثمري نبخشيد و از ترس اينکه مبادا فرمانده‏ي سپاه طالقان مير حسين طالقاني او را دستگير و روانه‏ي لاهيجان نمايد از جوستان براه شيرود و هزار به تنکابن رفت (تاريخ خاني چاپ لنينگراد صفحه‏ي 297). 

از خان احمد موقوفات زيادي بجاي مانده که هنوز بعضي از آنها بصورت وقف در دست اعقاب و فرزندان موقوف عليهم باقي است، اگرچه اصل و متن وقفنامه‏ي آنها در دست نيست. مانند قراء گليرد و اورازان طالقان که ميگويند واقف همه يا قسمتي از اين دو دهکده خان احمد بوده و در يک نسخه‏ي رونويسي شده واقف قسمتي از قريه‏ي گليرد خان احمد معرفي شده است. 

خوشبختانه متن وقفنامه‏ي دهکده‏ي سوهان طالقان در دست است که در سال 914 براي علاءالدين فرزند امير نجم‏الدين محمود طالقاني و اولاد ذکور او توسط خان احمد وقف و تنظيم گرديده است و از آن زمان تا کنون نيز بطريق مذکور در وقفنامه عمل مي‏گردد. اينک درين صفحات متن وقف نامه‏ي مذکور چاپ مي‏شود. 

متن وقفنامه‏ي سوهان‏

 

انبياء مرسلين و ائمه‏ي معصومين

خان خورشيد مکان خسرو گردون مسند

مفخر آل عبا حامي دين خان احمد

تيمنا بذکرالله الواقف علي الخفيات 

شرائف حمد و سپاس سلطان علي الثاني را سزد که انسان را بکمال عقل و ايمان و اسلام و ايقان بر جمله‏ي موجودات معزز و مکرم و مشرف گردانيد و لطائف شکر بي‏قياس سبحاني را زيبد که محبت و مودت حضرات (در اصل سفيد مانده است) صلوات الله عليهم اجمعين در جان و روانشان متمکن ساخت و ثناء و درود بي‏پايان کريمي را که هشت باب جنت را با چهار حد آن به دوازده امام مطهر حواله فرمود، حکيمي که صحن عرصه‏ي سراپرده‏ي خاک را بشجره‏ي طيبين و طاهرين چون خلد برين کرد.

آنجا که کمال کبرياي تو بود

عالم نمي از بحر عطاي تو بود

ما را چه حد حمد و ثناي تو بود

هم حمد و ثناي تو سزاي تو بود

و صلوات ببغايات و تسليمات بينهايات بر مقصود کاينات و خلاصه‏ي موجودات و واسطه‏ي کون مخلوقات، جيب حضرت الله و طبيب علت گناه. 

احمد مرسل شفيع مذنبين

آخر آمد بود فخر اولين‏

بگو محمد و بس کن که دين و دنيا را

تفاخر است ثنايش چه جاي تعريف است‏

و بر آل و اولاد آن حضرت که راهنمايان اهل تحقيق و پيشوايان ارباب توفيقند سيما الوصي و البتول و السبطين و السجاد و الباقر و الصادق و الکاظم و الرضي و التقي و النقي و العسکري و المهدي صاحب الزمان عليهم صلوات الله المالک المستعان. 

اما بعد بر ضماير خورشيد مظاهر و خواطر بدر نظاير مهر مظاهر ارباب بصاير و اصحاب سرائر ظاهر و باهر است که خدام سپهر منزلت خورشيد مرتبت کيوان رفعت بهرام صولت، نقس بند گلبن سلطنت، نافه گشاي گلشن مملکت، ثمره‏ي شجره‏ي حقيقت، نور نهار دولت، نور بهار ملت، صباء باغ نزهت، ضياء چراغ خلافت، شمع شبستان ايالت 

شهريار عالم و عادل که در دنيا و دين

چشم گيتي زان مبارکتر نديده شهريار

مجمع علم و حيا و منبع جود و سخا

خسرو دولت نشين و پادشاه کامکار

هر چه باشد اختيار او در اقصاي زمين

هست بر گردون گردان اختران را اختيار

نامداران را بخاک درگه او احتشام

تاجداران را ز نعل مرکب او افتخار

تا جهان را خاک و باد و آتش و آبست طبع

تا فساد و کون باشد در جهان زين هر چهار

خاک بر فرق عدو باشد ز نعل بادپاي

در دل اعداء زند آتش بتيغ آبدار

در مسلماني به اقبالش خلافت را پناه

در جهانداري با نصافش شريعت را شعار

رايتش منصور و تيغش تيز و ملکش مستقيم

دولتش پيروز و بختش نيک و تختش استوار

يعني، ديباچه‏ي مجموعه‏ي شهرياري زيبنده‏ي تاج خسرواني، 

بهاري فارغ از باد خزاني

گل نورسته در باغ جواني‏

خط او سبزه زار عالم جان

لب لعلش حيات آب حيوان‏

الموفق بتوفيقات الملک المنان 

يا رب اين پادشاه عادل را

تاج بخش سرير منزل را

که فروغ چراغ مصطفويست

تازه رس نخل باغ مرتضويست‏

سال عمرش فزونتر از صد باد

سايه‏ي دولتش مخلد باد

که چون از اشراقات اشعه‏ي خورشيد رباني و تلألؤ شموس معرفت الهي رونق دين محمدي و رواج مذهب احق اثني عشري مشاطه‏ي جلال عکس انوار جمال در مزاياي زواياي ايشان افروخته همگي همت و تمامي نهمت بر آن گماشته کمر جد بر ميان بسته بر هنموني قايد توفيق و هادي طريق تحقيق آثار فضل و کمال و استحقاق و استيهال از ناصيه‏ي عاليجناب سيادت و نقابت پناه افادت و افاضت انتباه عمده‏ي ارباب الجد و الاهتداء مرشد اصحاب الزهد و الاتقاء، فهرست ابواب الذين جاهد وافينا، مجموعه‏ي لطائف لنهدينهم سبلنا، مسند نشين ايوان قضا، گل گلشن ملک وفا، علا لسماء الشريعة و الحکومة و السيادة و العدالة و النصفة و الافادة و الافاضة و الدنيا و الدين ابن عاليجناب مرحومي مبروري مغفوري امير نجم‏الدين محمود الطالقاني الشهير بجلال، خلد الله تعالي رشحات ارشاده و افضاله و کماله و علمه و يقينه مخضرةا پيدا و هويدا بود و اهتمام تمام و سعي و مبالغة مالا کلام درباب ترويج و ترتيب مذهب حق احق و دين و اسلام تعليم و تعلم مسائل شرعيه و قواعد و شرائط و ضوابط فروعيه‏ي حضرات (در اصل سفيد مانده است) بحيز ظهور و حوزه‏ي حصول ميرساند و در اسواق يوم لا ينفع مال و لا بنون الا من اتي الله بقلب سليم غير 

اعمال رضيه و افعال حسنة مرضيه موجب ادخار ارباح و احتکار لذايذ ارواح نيست و دنيا را بقائي و ثباتي نه و ملکي است باقي سواء ملک فاني و سلطنتي است دائمي و راي سلطنت دنياوي تعالي عز شأنه و سلطانه بلکه اين نمود بي بود چند روزه بواسطه‏ي آنست که از او زاد و راحله‏ي آخرت بردارند که »الدنيا مزرعة الاخرة« پس بمقتضاي »من جاء بالحسنة فله عشر امثالها و بر فحواي و ان ليس للانسان الي ما سعي« نواب ايشان در حال صحت و کمال عقل و حواس و جواز تصرفات شرعيه و تملکات ملکيه کل ششدانک از قريه‏ي سوهان من اعمال طالقان که عبارت از مجموع تمام کامل شايع است از قريه‏ي مزبوره که ملک موروثي خدام ايشان است المحاذة برود خانه‏ي شاهرود قبلتا و با ملاک قريه‏ي دنبلي شرقيا و بسرجبل ملخافي بحريا و باراضي تکيه‏ي کرود غربيا بل مستغنيا عن التحديد لغات الشهرة و نهاية التوضيح في محلها نيلا لثواب الجزيل و ذخرا لاجر الجميل و روما لبقاء الاسم بعد فناء الجسم وقف خاص و حبس تام بر عاليجناب سيادت پناهي و اولاد ذکور و اولاد و اولاد ذکور ايشان الي ان يتناسلوا و يتعاقبوا نسلا بعد نسل و فرعا بعد اصل نمودند و مفوض و مسلم بر ايشان داشته و از دايره‏ي ملکيه و حوزه‏ي حقيقت خويش اخراج کردند و مأذون و مرخص بتصرف و قبض گردانيدند و ايشان قبول نمودند قبولا شرعيا فوريا وقفا خاصا مبرما مرعيا و حبسا تاما محتويا علي جميع الشرايط الشرعية و مسقطا عن قاطبة المفاسد المخلة وقفا موبدا مخلدا الي ان يرث الله الارض و من عليها و هو خير الوارثين بحيث لا يباع و لا يوجر و لا يملک بوجه التملک و التمليک و قد حرم حضرة الواقف المعظم المشار اليه تحريما اشد التحريمات 

موکدا بجميع المؤکدات ان يغير هذه الوقفية الصحيحة الشرعية او يرتکب‏ها يؤدي الي ابطالها فمن يقف علي تلک التصدقات و يعلم شروطها و يعرف مصادرها و يتعرض بالنقض و الابطال لا يحل التبديل و التغيير و الانتقال و من سعي في تغيير ما او غير شرطا من شروطها فعليه لعنة الله و غضبه و مقت الله و سخطه و لعنه اللاعنون من الملائکة و الناس اجمعين و عجل الله في الدنيا عقوبته و في العقبي فضيحته فم بدله بعد ما سمعه فانما اثمه علي الذين يبدلونه و سيعلم الذين ظلمو اي منقلب ينقلبون تقبل الله تعالي هذا الخير من السلطان العادل العادل الفاضل الکامل العامل بفضله و کرمه و لطفه و احسانه ان الله لا يضيع اجر المحسنين و قد حکم بصحة جميع ما تضمنه الکتاب الوقفية هذه من المطلع الي المقطع حاکم من حکام المسلمين وقاض من قضاة الموحدين بعدان تبين له کيفية تلک الوقفية من الواقف و امعن في معانيها حاکم جايز الحکم و اشهد علي ذلک الوقفية من المؤمنين و الاصول و طايفة من المتقين ذو العقول و الحمد لله اولاد آخرا و ظاهرا و باطنا و صلي الله علي محمد و آله الطاهرين وقع هذا هکذا في غرة ربيع الاولي ختم بالخير و العلي من شهور اربع عشر و تسعمائة من الهجرة النبوية عليه افضل الصلواة و التحية المسرود في فحلويها و المشرود في مطاويها من مباديها الي خوافيها فاحت لدي و باحت بين يدي و اني بعد انکشف عن وجوه خرايد هذه الصحيفة الدينية قناع الاختفاء و ارتفع عن و جنات فرايد تلک المجلة الملية خفاء الاختباء و ضربت عليها قماب القضاء و اسلکها في سلک الاعادي و الامضاء من (ماغي) ذلک مقتضي الشريعة الشريفة الغراء و مرتضي الملة الحنيفة المنيفه الزهراء 

کتبه الفقير الحقير الي الله الغني قاضي فخرالدين علي بن قاضي يحيي الديلماني عفي عنهما و غفر ذنوبهما بحق محمد و آله. 

در اطراف وقفنامه سجل و سجع مهر عده‏اي ديده ميشود که بترتيب نقل ميشود و سجعها در بين الهلالين قرار ميگيرد 

1 - هو الواقف بالضماير جميع ما اضيف الي فيه صدر عني کتبه (احمد بن الحسن الحسيني). 

2 - يا واقف بالخيرات صدر الوقف عن حضرت الواقف الواقف علي المواقف بعد رعايت ما يجب رعايته في الشرع الشريف و الدين الحنيف نيلا لثواب الله تعالي و طلبا لمرضاته علي النهج المسطور بالشروط و القيود المعتبرة المزبورة فيه قاطبة لدي و انا الفقير الي الله الحبيب يحيي الطبيب صدرا في الجيلان و ما فيه من البلدان حامدا و مصليا علي النبي و آله (يا يحيي خذ الکتاب بقوة). 

3 - هو الواقف علي الضماير اعترف حضرت الواقف الواقف علي المواقف وفقه الله تعالي في الدارين بجميع ما اضيف اليه و اسند اليه في الشرع علي النهج المزبور بالشروط المعتبرة المسطور لدي نيلا ثواب الله تعالي و طلبا لمرضاه، حرره الفقير الي الله القوي (مهر لا يقرء است). 

4 - هو الواقف ما نمي الي الحضرت الواقف الواقف في المواقف طي الشرايط واقع صحيح لا ريب فيه و اني غب رعاية وظايف الشرعة المرعية و مراسم قواعد الملة الاسلامية نفذت بالمسئلة المعتبرة تقبل الله في الحسنات و وفقه الله بجميع الخيرات بحق محمد و آله الطاهرين، حرره العبد الراجي الي غفور به الغني (مهر لا يقرء است ). 

5 - قد صدر الوقف عن الواقف الواقف علي المواقف علي النهج المزبور فيه، حرره العبد الفقير الي الله علي سپهسالار لاهيجان (انا العبد علي بن جهانگير). 

6 - وقف علي هذا الوقف (مهر لا يقرء است). 

7 - هذا کتاب مساقه صحيح و خطاب سياقه في ظهور المدعي صريح الفاظه مصرحه بالمطلوب و المرام و عباراته صالحة بما هو المقصود المشهود بين الخواص و العوام تعاونوا علي البر و التقوي و لا تعاونوا علي الاثم و العدوان و السلام و الاکرام، حرره العبد الحقير الفقير الواثق بالله الملک الصمد الغني بقيت الله احمد بن الحسني (مهر لا يقرء است). 

8 - وقفت علي وقف الواقف الواقف علي المواقف و اني علي ذلک من الشاهدين الشاکرين اللهم تقبل منه سلمه الله هذا الخير و صانه عن جميع الآفات بحق محمد و علي و فاطمة و الحسن و الحسين، حرره العبد الفقير قاضي احمد گيلاني لنگرودي (مهر لا يقرء است). 

9 - هو. صدر ما صدر عن حضرت العتبة العليا خلد ضلال جلاله السامي في اهله و محله تقبل الله تعالي منه هذا و يضاهيها بحرمة محمد و آله المعصومين، حرره حسن بن محمد (الموفق بالله المجد حسن ابن محمد) 

10 - هو الحق نظرت علي الدفتر فعلمت انه مطابق الاصل الوقفية فحکمت بصحته و نفذت بالمسئلة، حرره الفقير الي الله تعالي (العبد المحمود). 

موقوفات خاندان کيائيه پس از برچيده شدن حکومت آل کيا 

 

پس از فرار خان احمد دوم در سال 1001 که پسر سلطان حسن و آخرين فرداين خاندان بود سلطنت سلسله‏ي کيائيه بآخر رسيد و تشکيل صفويه به تسلط حکومتهاي محلي ديگر نيز پايان داد. بديهي است که در اين هنگام دشمنيهاي سياسي و اجتماعي بروز و ظهور نمود و بسياري از آثار گذشتگان را بمحو و نيستي کشانيد و يا تهديد کرد. فرار خان احمد مخالفينش را عليه کارهاي او برانگيخت، بطوريکه ميتوان گفت اگر امروز مدارکي درباره‏ي موقوفات حکمرانان محلي و املاک موقوفه‏ي خان احمد و ساير حکمرانان سلسله‏ي کيائيه در دست نيست و دهاتي چون گليرد و اورازان و خود کاوند و غيره از صورت وقف خارج گرديده است نتيجه‏ي مستقيم اينگونه دشمنيها بوده است. 

درباره‏ي سوهان نيز بايد گفت اگر تأييد نامه‏اي که بامضاء شيخ بهائي و ميرداماد 

فراهم آمده است نبود به انجام رسيدن نيات مخالفين وي در اين باره کاري سهل و ساده بشمار نمي‏آمد. اين مکتوب تاريخي را که در هفتمين سال سلطنت شاه عباس تنظيم گرديده است ذيلا مي‏آوريم. 

الي الله حسبي و کفي 

الي الله و کفي و سلام علي عباده الذين اصطفي محمد المصطفي و آله المعصومين الاتقياء الانقياء و بعد بر ضماير منيره ارباب دين و دولت و خواطر خطيره اصحاب ملک و ملت مخفي و محجوب نماند که چون حکم جهانمطاع آفتاب شعاع لا زال باقيا في جميع الارباع و الاقطاع شرف صدور يافته بود که حضرات عاليات با برکات صدور عظام و علماء اعلام و و فقهمم الله الي قيام - القيام تحقيق و پيروي فرمايند که قريه‏ي سوهان طالقان الي الان بچه نحو در تصرف سيادت پناهان و فضيلت دستگاهان نجما للسيادة مير محمود اوتسا محمدا برادر او بوده امتثالا للحکم المسع المسع الاعلي و اتباعا للامي الجليل الرفيع الاسني حضرات... مشار اليهم نفتيش امر مذکور فرمودند سيادت پناهان مزبوران ابراز فبالچه و وقف نامچه معتبره شرعيه مجله مسجله بسجلات علماء گرام و قضات اسلام و صدور رفيع مقام و حکام عظام و سلاطين سابق گيلان نمودند دال بر آنکه حکام و سلاطين فخام سابق گيلان بوجه معتبر شرعي تمامي قريه‏ي مزبوره رامع الملحقات الشرعية بر اجداد گرام سيادت پناهان مزبوران و اولاد ذکور ايشان و اولاد اولاد ذکور ايشان هکذا ماتو الدوا و تناسلوا وقف مؤبد و حبس مخلد شرعي نمودند و جمع کثيري نيز از.... با برکات و صلحاء اخبار و متورعين ابرار از طلبه علوم دينيه و غيره حاضر گردانيده بعد از امعان نظر و تحقيق تام و ملاحظه و تدقيق تمام اخبار نمودند که قريه‏ي مزبوره بوقفيت بر هيئت مذکوره وقف مؤبد معتبر شرعيست بر نهج مقرر و طرز محرر و نوبه تصرف در آن حسب الشرع الاقدس 

بسيادت پناهان مزبوران منتهي شده و اليوم در تصرف شرعي ايشان است فعليهذا وقفيت بوضع مسطور حسبما هو المقرر في الدين الاطهر بوضوح و ثبوت و معلوم شد و محقق گشت که قريه‏ي مذکوره باتوابعها حسب ما هو - المسطور وقف مؤبد شرعيست و نوبه تصرفي شرعي در او شرعا تعلق بسيادت پناهان مزبوران دارد که بهر نحو که خواهد تصرف کند چون صورت حال بدين منوال بوده است اين چند کلمه در سلک انتظام التيام يافت في العشر الاخر من شهر شواليه اثني والف. 

1 - هو... الوقفيه المحکيه عنها بالفاظ الکتاب ذاقدا تضحت لدي باخبار جم ممن اثق بهم حرره احوج الخلق الي الرب الغني محمد بن محمد المدعو بباقر داماد الحسيني 

2 - اخبرني جمع بالغون مرتبة الشياع بوقفيه القرية المزبوره حرره الفقير الي الله يا (بهي لک البهاء) 

3 - هو... ما اندمجت عليه الحجة الواضحة المحجة سحلي سحلي الحجه و تحلي بحلي الصحة (المتوکل الي الله عبده قاضي خان علي) 

در پايان لازم است باين نکته که مبين و دليل تأثير اين نوع کشمکشها و خصومتهاي سياسي در خصوصيات تاريخي منطقه‏اي در سيره و اعمال حکمرانان محلي است اشاره شود که بفرمان شاه عباس سيورسات سوهان را که در آن زمان مبلغ بيست و هشت هزار و پنجاه دينار تبريزي بوده است و قبلا جهت امير کمال‏الدين محمود طالقاني مقرر گرديده بود بيکي از غلامان خاصه اغور لوبيک نام داده شد ولي امير کمال‏الدين توانست با وساطت اطرافيان شاه عباس دوباره آنرا از تيول اغور لوبيک تغيير داده و با فرمان مجددي در تيول خويش در آورد و شاه دستور داد اين حکم را در دفاتر خلود (که تغيير و تبديل در قواعد آن غيرممکن است) ثبت نمايند. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ی

+ نوشته شده در  سه شنبه 1393/01/26ساعت 1:2 بعد از ظهر  توسط محمد علي صالحی  | 

چه شخصیت هایی در دیدار نوروزی عارف حضور داشتند؟
پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) : رییس بنیاد امید ایرانیان با ابراز خشنودی از آزادی مرزبانان ایرانی اظهار امیدواری کرد با تشدید امنیت مرزها از راه تقویت بنیه‌ انسانی و ایجاد یک اتحاد منطقه‌ای با برخی کشورهای منطقه از وقوع گروگانگیری جلوگیری شود.

محمدرضا عارف در گفت‌وگو با ایسنا،‌ با بیان این‌ مطلب افزود: من معتقدم مدیریت جهادی که مدیریت موفق در هشت سال جنگ تحمیلی بود، باید الگوی مدیریتی کشور باشد و مدیریت جهادی با مدیریت علمی عینیت بخشیده شود.

رئیس بنیاد امید ایرانیان در ادامه با اشاره به در پیش بودن انتخابات مجلس شورای اسلامی گفت که در حال تدوین راهبردهای شرکت در انتخابات مجلس هستیم، زیرا باید انتخابات مجلس شورای اسلامی با عزم ملی برگزار شود.

وی همچنین افزود: ما به دنبال مشارکت جدی در انتخابات مجلس شورای اسلامی هستیم.

عارف در پایان گفت: در حال بررسی زمان انتشار روزنامه امید ایرانیان هستیم.

دیدار نوروزی محمدرضا عارف صبح امروز(دوشنبه) در محل دفتر وی برگزار شد، که در این دیدار جمعی از مدیران و اعضای مجمع استانداران دولت اصلاحات، ولی الله سیف رئیس کل بانک مرکزی، کمیجانی قائم مقام رئیس کل بانک مرکزی ، علی خرم مشاور وزیر امور خارجه ،فعالان سیاسی از جمله بی‎طرف،عرب سرخی، علی شکوری راد، هادی‌ خانیکی، زهرا اشراقی ،حجت‌الاسلام و المسلمین محمدعلی ابطحی، محمدرضا راه‌چمنی و حجت‌الاسلام و المسلمین فومنی و همچنین هنرمندان،خانواده معظم شهدا و اهالی ورزش،حضور داشتند.
+ نوشته شده در  سه شنبه 1393/01/19ساعت 1:31 قبل از ظهر  توسط محمد علي صالحی  | 

نام های خانوادگی اهالی بومی روستای سوهان طالقان:

الهویی             2  .الهوئئ نظری 3. اسمعیلی 4. تنها. 5. توکلی. 6. ثریا.  7. خدادادی. 8.  خالقی. 9. زینعلی. 10 سلطانی.  11. شعبانی. 12. صالحی. 13. صالحی پناه. 14. صالحی مقدم. 15. عزیزی. 16. کیایی. 17. سادات کیایی. 18. نظری. 19. مرادی. 20. 20 مجدفریدی.  21. فریدی. 22. قدسی. 23. لطفی. 24. همتی. 25. منصوری

















+ نوشته شده در  یکشنبه 1393/01/10ساعت 1:44 بعد از ظهر  توسط محمد علي صالحی  | 







































































































































































      هزارنکته مردم شناسی ازهزارنقطه ایران ()
     
روستای سوهان
by: سعید جانب اللهی 
٣/٩/ ٧٢سوهان

درادامه سفرامروزعازم سوهان شدیم ، این روستاازشمال به الموت وازجنوب به رودخانه شاهرود وروستای "شنایدر" وازغرب به "کش رود"و روستای "کش" محدودمی شود . جمعیت اصلی آن 250خانواراست ، که 50 خانوارآن سکونت دائمی دارند ، شغل مردم دامداری، کشاورزی وکارگری است ، کشت وکار     آن ها بیشتردیمی بوده که اکنون منسوخ شده است ، دراطرف روستا  دیم زارهای بایر به چشم        می خورد ، امروزه گندم وجو را هنوز دیمی می کارند  وتنهاکشت آبی آن ها یونجه است ، زمین های این روستانیزمثل "گلیرد" و اورازان وقف سادات است .درپانصدسال پیش فردی به نام خان احمددیلمانی که مالک این روستاهابوده آن را وقف کرده است ، بااین تفصیل که سادات "گلیرد " اجاره سوهان و بالعکس سادات سوهان ازاجاره "گلیرد"استفاده کنند، میزان اجاره پنج خروارجو و گندم بوده است .

سوهان ازنظرمعماری سنتی هنوز یک روستای نمونه است ، ومی توان      نمونه هائی ازمساکن سنتی را دربن کوچه هایافت  که جلال وشکوه خود را به رخ خانه های محقر امروزی می کشند ، به اتفاق میزبان به تماشای یکی ازاین خانه ها رفتیم   که شباهت کاملی با آنچه پورکریم دروصف خانه های فشندک نوشته دارد . هرخانه شامل یک ایوان ، اتاقی به نام "دربس" و پستو یا"پسینه" است ، درجلو"درپس" دیواره ای ازگل وخشت به نام "لنتره"(laktara) بناکرده اند  تاهوای سردمستقیماً وارداتاق نشود ، عین همین دیوار رادرجلوایوان نیز    ساخته اند ،که بیشترازگل ورزداده است ، این دیواره مترس نام داردکه گاه مجوف وتوخالی می ساختند ، تاازفضای درونی آن به عنوان انباری استفاده کنند ، لنتره همان طور که پورکریم هم توضیح داده است (پورکریم ، 1341: 34) نقش کفش کن هم داشته ، زیرادرهوای سرد زمستان اگر کفش های خود را دربیرون اتاق می گذاشتند ، یخ می زد ، و قابل استفاده نبود . وجودبعضی مظاهرفرهنگ باستانی درمیان مردم سوهان نشان ازقدمت این روستا و اصالت مردمش دارد .مثلابرای دفع آفت ملخ براین باوربودند ، که اگرآبی به نام سارآب ازچشمه ای درروستای قاسم آبادآغا ( نزدیک ساوجبلاغ) بیاورند ، سارهانیز به دنبال آب به روستامی آیند   و ملخ ها را می خورند ، برای آوردن این آب یک نفر باید داوطلب می شد، ومی رفت ومی آورد ، مشروط به اینکه درطول راه به پشت سرنگاه نکند ·، برای درمان مرض آبله ( گوسفندی یاانسانی ) ازهمین روستاخاکی به نام" اوله خاک" (owlaxâk)می آوردند ، وآن رادرآب ریخته روی مریض می پاشیدند ، و براین باوربودند که درمان می شود .

درسوهان واحدسطح و زمان "زیوار"است ، هرشبانه روزبه سه "زیوار" تقسیم می شود :  ازصبح تاظهر یک "زیوار" و از ظهر تاشب یک "زیوار" وهمه شب هم یک "زیوار"محسوب می شود . اجزاء آن "چنگه "و ربع است ، یعنی هر"زیوار" به چهار"چنگه "وهر"چنگه "به چهارربع تقسیم می شود ، کل محدوده روستا اعم ازبائر و دائر به 30 زیوارتقسیم شده است ، گردش آب 10 روز  و نوبت هرکس نیزثابت است .درهرزیوار یک نفربه عنوان سر زیوارانتخاب می شود ، وی مسؤل تقسیم سهم آب بین شرکای زیواراست ، زیرا درهر زیوار ممکن است ، چندنفرشریک باشند ، درنظام خرده مالکی به ندرت اتفاق می افتد که یک یاحتی دو نفرمالک یک زیوار( 8ساعت) باشند ، یک زیوارملک برابربا یک زیوارآب است ، چنین تقسیم بندی را می توان به این شکل تبیین کرد ، که یک زیوار زمین مقدارزمینی است که بایک زیوار آب سیراب شود .دراین تقسیم بندی البته جانب عدالت هم رعایت شده وچون زیوارشب طولانی تر از روزاست ، لذانوبت شب به ترتیب بین سهام داران درگردش است .

مردم سوهان یک همیاری سنتی به نام" لوکالوکی" (lukâluki)داشتند ، که البته از یک باورقدیمی وجادوئی منشأ می گرفت ، وآن چنین بود ، که اگرهمه مردم روستاگندم های خود را دروکرده بودند ، و یک نفر به علتی موفق به این کار نشده بود، همه دسته جمعی به یاری او می رفتند ، وگندم اورایک روزه درومی کردند . دررابطه بامحصول گندم یک باوردیگرنیزداشتند ، اگر درقسمتی اززمین زیرکشت بوته های گندم پرپشت تر و انبوه تر از سایر قسمت ها می شد           می گفتند" غول گردسی" (gulgardesi) شده وصاحب آن باید یک گوسفندقربانی کند ، درغیراینصورت خطری زندگی او را تهدیدمی کند . اگرکسی به قصد سفر از خانه بیرون می آمد ، و باشخصی مواجه می شد ،که به اومی گفت اقربه خیر (oqor be xeyr)به فال نیک می گرفت ، ونیت خودرادنبال می کرد ، امااگربه او می گفتند "کجامه بسی" (kojâ ma besi)   ازادامه راه منصرف می شد و برمی گشت .

















































































































+ نوشته شده در  پنجشنبه 1392/12/29ساعت 8:7 بعد از ظهر  توسط محمد علي صالحی  | 

حمیدزارع میکال
زبان و ادبيات محلي روستاي سوهان (اشعار و داستان عزيز و نگار)

اشعار و داستان عزيز و نگارعلي شير خدا را من بقربانمحمد مصطفي را من بقربان

نگار خواني
داستان عزير و نگار 

نگار خواني در روستاي سوهان، مشابه ساير روستاهاي طالقان در گذشته و حتي تاکنون رواج خاصي داشته و دارد. نگار خواني، داستان حکايت دلدادگي و دلبستگي عزيز و نگار طالقاني است که متولد روستاي اردکان پائين طالقان مي باشند 

به جرئت ميتوان گفت که تمامي اهالي قديمي، حداقل چند دو بيتي از دو بيتي هاي اين داستان معروف را حفظ هستند و چه بسا در مجالس و شب نشيني هاي سخت زمستان طالقان، چندين بار آنرا از زبان بزرگان و نگارخوان هاي معروف، شنيده باشند 

به نظر مي رسد، عواملي مثل، شيوه مناسب ترکيب نثر و نظم در داستان، که اصل قصه به زبان محلي بسيار ساده بيان ميشود و چون توسط داستان گو، قابليت حذف و ويرايش مکرر را خواهد داشت، در نتيجه تکراري نخواهد بود و در طول داستان، دو بيتي هاي مناسب به فراخور مجلس، خوانده ميشود. اينکه موضوع اصلي داستان، حکايت عشق و دلدادگي ساده و بي آلايش دو جوان هم ولايتي است، که اساس آن، در فطرت تمامي انسانها، مشترک است. اينکه ساير حواشي داستان، در تطابق با وضعيت روزمره مردم زمان خود بوده است، و لکن توسط گويندگان محلي، مطالب جذاب ديگري به آن اضافه شده است و ... از جهات محبوبيت اين داستان در بين مردم مي باشد 

هم چنين چون روستاي سوهان، در مسير راه مالروي اصلي، بين منطقه پائين طالقان و الموت و شمال کشور (ارتفاعات سه هزار تنکابن) مي باشد، بخشي از داستان و در زمان حرکت نگار به بالاروچ الموت و قسمتي از حوادث در محل هائي رخ داده که اسامي قديمي آنها، هنوز نيز در روستاي سوهان رواج دارد، لذا نوعي علاقه بيشتر به اين داستان را، در اين منطقه، باعث شده است 

جهت آشنائي با شيوه نثر و اشعار مورد استفاده، بخشي از داستان که مربوط به زمان رسيدن نگار به روستاي سوهان و حرکت بعدي به منطقه دانه خاني و ماله خاني است، تقديم مي گردد 

********************************* *********************************

عزير و نگار، پسرعمو و دختر عمو هستند. از بچگي توسط پدرانشان براي يکديگر نشان شده اند. بعد از مرگ پدر، آنها تصميم به ازدواج با يکديگر مي گيرند. عزير براي تهيه مقدمات به قزوين مي رود. مادر نگار توطئه کرده و از خواهر زاده اش کل احمد، ساکن روستاي بالاروچ الموت مي خواهد که براي ازدواج با نگار پيش آنها برود. وي بدون رضايت دختر، نگار را به عقد کل احمد در مي آورد. عزيز از ماجرا مطلع شده و و کل احمد عروس خود را به الموت مي برد و عزيز به دنبال آنها، ماجرا هاي اصلي داستان عزير و نگار مي باشد 


توت دار دره میانراه روستای سوهانوقتي نگار وارد روستاي سوهان شد دخترهاي محل خبر دار شدند و از او يک سري مشق براي گلدوزي خواستند. نگار در زير درخت توت (واقع در ميان راه) با قلم براي آنها، سرمشق ميکشيد که عزيز از دور آنها را ديد و اين شعر را گفت 

نگار جانم نشسته زير توت دار
قلم انگشتکانش مي کنه کار

قلم انگشتکانت نقره گيرم
سرزانو نهاده نقش تمام کار

سپس کل احمد کاروان را حرکت داد تا از روستاي سوهان به سمت بالاروچ حرکت شود. آنگاه عزيز اين شعر را گفت 

نگارم کوچ کرده کوچ کرده 
پشت بر سوهان رو به بالاروچ کرده 

برادر شاطر و داماد جلودار
عزيز بيچاره را مفلوج کرده

منظره عمومی روستای سوهان به سمت کله سنگ و دانه خانی و الموت

دره دانه خانی، محل استراحت مسافران کوهستانیدر سوهان دختري به اسم بانو که دلباخته عزيز بود، با او ملاقات کرد. ولي متوجه شد که عزيز واقعا عاشق نگار (اردکاني) است و به شخص ديگري دلبستگي ندارد. سپس در زماني که آنها به کوهستان دانه خاني رسيدند، عزيز اين شعر را گفت 

مسلمانان رسيدم دانه خاني
يادم آمد آن بانوي سوهاني 

الهي بانوجان تو درنماني
مرا رسوا کرد اين اردکاني

بعدا حرکت کردند تا به کوه الهوچال (محل نگهداري گله هاي گوسفند روستاي سوهان) رسيدند. يکدسته چهار ودار (گوسفند دار) از آن طرف مي آمدند. عزيز تا اينها را ديد ياد قاطرش، سمند، افتاد و اين شعر را گفت 

کوه بکوه مي روم تنگه بتنگه
الهوچال ورور خداي زنگه 

چهارواداران شما لنگر برانيد
دل يار من از فولاد و سنگه
منطقه کوهستانی الهو چال سوهان

نگار چشمه، در دره ماله خانیسپس از الهو چال به دره مال خاني رفتند، دره مال خاني آخرين منطقه طالقان است و بعد از آن، به الموت مي روند. چشمه و آب جاري دره خشک شده بود. نگار که روي سنگي نشسته بود، از خدا تقاضاي آب کرد و چشمه اي در آنجا پيدا شد. نگار چشمه هم چنان در دره مال خاني، براي کوه نوردان و گله داران، قابل استفاده است
کل احمد با رفيقانش ديدند عزيز هم چنان به دنبال آنها مي آيد. تصميم گرفتند اگر عزيز از کوه طالقان رد شد، عزيز را بکشند. نگار که صحبت هاي آنها را شنيد، زير سنگي که روي آن نشسته بود، نامه اي گذاشت و از عزيز خواست که دنبال آنها نيايد. وقتي عزيز به مال خاني رسيد، سنگي که نگار روي آن نشسته بود، پيدا کرد و روي آن نشست. متوجه شد که زير سنگ، نامه است. سنگ را بلند کرد و نامه نگار را خواند که نوشته بود 

عزيز طالفان بر گرد و بر گرد
يار شيرين زبان برگرد و برگرد 

ازاين بالا نيا کشته شوي تو
هزارن حيف جوان بر گرد و برگرد
سنگ نگار در بالای نگار چشمه


منطقه کوهستانی ماله خانی، به سمت قله کوه خاس و الموت

دو برادر هشتاد ساله در روستاي آردکانِ طالقان، فرزند ندارند. درويشي مي‌آيد و براي بچه‌دار شدن آن‌ها، به هر کدام سيبي مي‌دهد و نام و جنسيت بچه‌ها را مشخص مي‌کند (عزيز و نگار). زنان دو برادر همان شب باردار مي‌شوند و در يک روز نيز زايمان مي‌کنند. بچه‌‌‌ها بسيار زيبا هستند. 

عزيز و نگار به مکتب مي‌روند و عاشق يکديگر مي‌شوند. پدر نگار مي‌ميرد. عزيز و نگار به قرآن، قسم وفاداري مي‌خورند و عهد و پيمان مي‌بندند. مادر نگار پنهاني براي خواهرزاده‌اش کل احمد که در روستاي بالاروچ الموت است، پيغام مي‌فرستد براي عروسي با نگار بيايد. عزيز براي خريد عروسي به قزوين مي‌رود. 

کل احمد مي‌آيد و نگار را عقد مي‌کند. عزيز بر مي‌گردد. موقع حرکت، نگار به عزيز مي‌فهماند که به زور او را شوهر داده‌اند. عزيز عده‌اي از جوانان آبادي را با خود همراه مي‌کند تا نگار را به زور برگردانند. 

کدخداي يکي از دهاتِ بين راه، جوانان را منصرف مي‌کند و بر مي‌گرداند. عزيز به خانه‌اي مي‌رود و باعث شکستن قليان‌شان مي‌شود و شعري مي‌گويد. نگار در روستاي سوهان، سرمشق گل‌دوزي به دختران آن‌جا مي‌دهد. دختري در سوهان خاطرخواه عزيز است و عزيز، شعري براي او مي‌خواند. 

همراهان کل احمد تصميم مي‌گيرند عزيز را بکشند. نگار خبردار مي‌شود و به عزيز پيغام مي‌دهد. عزيز روي گردنه مي‌ماند و در آن‌جا به ملّا حسنِ کرکندي بر مي‌خورد. آن دو از ياران‌شان تعريف مي‌کنند و عزيز با شعر، ملا حسن را خفت مي‌دهد. ملا حسن به منزلش مي‌آيد و بلافاصله به بالاروچ مي‌رود و دعانويسي مي‌کند. 

نگار از او دعا مي‌خواهد، اما ملا حسن شعري به او مي‌دهد تا با نگار طرح دوستي بريزد. نگار جواب محکمي به ملاحسن مي‌دهد ملا حسن از بالاروچ مي‌رود. و ماجرا را به عزيز مي‌گويد و او را به منزل خود دعوت مي‌کند. در روستاي گلينک، دخترها به ملا مي‌خندند و عزيز هجوي براي‌شان مي‌خواند که موجب فرار آن‌ها مي‌شود. در روستاي نويز، عزيز سيبي مي‌چيند و در جوابِ بدگويي پيرزنِ صاحبِ باغ، براي اوهجوي مي‌ سرايد. 

پيرزن با شناختن عزيز، از او عذر مي‌خواهد و يک دامن سيب به او مي‌دهد. نزديک روستاي کرکبود، چند زن به ملا حسن مي‌خندند و عزيز آنان را نيز هجو مي‌کند. ملا حسن جلوتر مي‌رود و به نامزد و خواهرش مي‌گويد که خود را آماده کنند. عزيز وارد خانه‌ي آن‌ها مي‌شود و با شعري به آن دو مي‌فهماند که به پاي نگارنمي‌رسند. 

ملا حسن ، عزيز را به عروسي برادرش مي‌برد و در آن‌جا، عزيز را پايين مجلس مي‌نشانند. عزيز هجوي مي‌گويد و مردم، او را مي‌شناسند وعذرخواهي مي‌کنند. عزيز به طرف بالاروچ حرکت مي‌کند. کل احمد و نگار مشغول دروي جوي کوهي هستند. عزيز شعري براي نگار مي‌گويد و او کار را رها مي‌کند و به خانه مي‌رود. 

عزيز، پشتِ درِ خانه کل احمد بار مي‌اندازد. نگار پيغام مي‌فرستد که به سرِ خرمن برود. عزيز در سرِ خرمن هر چه منتظر مي‌شود، نگار نمي‌آيد. برايش پيغام مي‌فرستد. نگار جواب مي‌دهد که مي‌آيد. نگار به بهانه‌ي غذا بردن براي کل احمد، از خاله‌اش اجازه مي‌گيرد و از خانه خارج مي‌شود. نگار سري به کل احمد مي‌زند و سپس نزد عزيز مي‌رود. آن‌ها غذا مي‌خورند و مي‌خوابند. 

هوا ابري مي‌شود و نگار نگران است لباس‌هايش خيس شود و لو برود عزيز شعري مي‌خواند و هوا صاف مي‌شود. خروس‌خوان مي‌شود و نگار مي‌خواهد برود تا کسي او را نبيند. عزيز شعري مي‌خواند و خروس‌ها ديگر نمي‌خوانند هوا روشن مي‌شود و احتمال مي‌رود، مردم آن‌ها را ببينند عزيز شعر ديگري مي‌خواند وهوا دوباره تاريک مي‌شود. آن‌ها از هم جدا مي‌شوند و قرار مي‌گذارند اولِ بهار، عزيز براي خريدن برنج از گيلان بيايد و نگار را ببرد. 

عزيز به طالقان بر مي‌گردد و شروع به ساختن قصري مي‌کند تا بتواند از بالاي آن، بالاروچ را ببيند. پيرمردان آبادي مي‌ترسند قصر خراب شود و روستا را نابود کند. آن‌ها براي عزيز شعري مي‌گويند که برود قله‌ي کوه. عزيز به قله مي‌رود و در ميان برف‌ها مريض مي‌شود و به کمک قاطرش به آردکان بر مي‌گردد. 

دکتر تشخيص مي‌دهد که عزيز، دردِ عشق دارد. نامه‌اي دروغين به نگار مي‌نويسند که مادرت مريض است و کل احمد به او اجازه رفتن مي‌دهد. نگار نزدِ عزيز مي‌آيد و او خوب مي‌شود. نگار تمامي زمستان را پيش عزيز مي‌ماند و کسي به مادرش نمي‌گويد که دخترت برگشته است. 

کل احمد در بهار به طالقان مي‌آيد تا از سرنوشت نگار و مادر او باخبر شود. کل احمد به خانه‌ي خاله‌اش مي‌رود و او مي‌گويد از نگار خبري ندارد. کل احمد به خانه‌ي عزيز مي‌رود و نگار را با خود مي‌برد. 

عزيز با چند نفر براي آوردن برنج به گيلان مي‌رود. در روستاي مَران، جان بانو جلوي آن‌ها را مي‌گيرد و از عزيز مي‌خواهد با او مباحثه‌ي شعري کند. عزيز مدحي براي او مي‌گويد و جان بانو موقتا آن‌ها را رها مي‌کند تا زمانِ برگشتن. آن‌ها به گيلان مي‌رسند و عزيز از اين‌که زنان همه‌ي کارها را انجام مي‌دهند متعجب مي‌شود و هجوي در رسم کارِ گيلاني‌ها مي‌گويد. 

زنان به خيال اين‌که آن‌ها دوره گرد هستند، نزد آن‌ها مي‌آيند. عزيز ناراحت مي‌شود و هجوي براي‌شان مي‌گويد. دختري به نام بانو، شعري مي‌گويد و عزيز جوابش را مي‌دهد. زنان خوش‌شان مي‌آيد و به آن‌ها برنجِ مجاني مي‌دهند و تمام بارشان را پر مي‌کنند. 

عزيز به خانه‌ي پدرِ بانو مي‌رود که کدخدا است، بانو عاشق عزيز مي‌شود و از او مي‌خواهد با هم فرار کنند. عزيز براي اين‌که موقتا او را ساکت کند، قبول مي‌کند. شبانه قاطرها را بار مي‌کنند و مي‌روند. بانو مي‌فهمد و تا مسافتي دنبال آن‌ها مي‌رود و سپس بر مي‌گردد. آن‌ها مخفيانه از مران رد مي‌شوند. آ‌ن‌گاه عزيز هجوي مي‌نويسد و براي جان بانو مي‌فرستد. 

عزيز، کل احمد را مي‌بيند که مي‌خواهد به گيلان برود. به همراهانش مي‌گويد به او بگويند عزيز مرده است. کل احمد خوشحال مي‌شود و سوغاتي‌هايش را به آن‌ها مي‌دهد. کل احمد بر روي قبري که فکر مي‌کند قبر عزيز است، مي‌گريد. صاحبان قبر، کتک مفصلي به او مي‌زنند. 

عزيز به همراهانش مي‌گويد حرکت کنيم، اما آن‌ها بخاطر خوردن غذا امتناع مي‌کنند. عزيز شعري براي قاطرش مي‌خواند و حيوان مي‌خوابد و عزيز بارش را مي‌بندد. همراهانش خجالت مي‌کشند وحرکت مي‌کنند. 

عزيز از چهار فرسخي، نگار را بر روي پشت بام تشخيص مي‌دهد. راهش را جدا مي‌کند و با مقداري برنج و يک ماهي، روانه بالاروچ مي‌شود. عزيز، نگار را موقع آب آوردن مي‌بيند. عزيز به درِ خانه‌ي کل احمد مي‌رود و مي‌گويد دوست اوست. مادرِ کورِ کل احمد مي‌گويد شايد عزيز باشد. نگار مي‌گويد عزيز مرده است و مادر کل احمد اجازه مي‌دهد عزيز در حياط بماند. 

عزيز، برنج و ماهي را به نگار مي‌دهد تا شام بپزد. مادر کل احمد با فهميدن اين موضوع ، اجازه مي‌دهد او داخل خانه شود. چند دختر به منزل کل احمد مي‌آيند و از شباهت عزيز و نگار متعجب مي‌شوند. نگار به آن‌ها مي‌گويد نسبتي با هم ندارند. دخترها درخواستِ خواندنِ « عزيز و نگار» را مي‌کنند. پيرزن مخالفت مي‌کند و در اثر اصرار دخترها، مجبور به موافقت مي‌شود. 

عزيز شروع به خواندن مي‌کند. پيرزن چندين بار ناراحت مي‌شود و مي‌گويد نخوان. هر بار، دخترها پيرزن را کتک مي‌زنند و مي‌گويند بخوان. نگار، جواب يکي از شعرها را مي‌دهد. پيرزن عصباني مي‌شود و دخترها را با چوب از خانه بيرون مي‌کند. 

عزيز به دخترها مي‌گويد که براي خوابيدن به مسجد مي‌رود. نگار به عزيز مي‌گويد که بعد از خوابيدن خاله‌اش، نزد او مي‌آيد. پيرزن، پاي نگار را با ريسمان به پاي خودش مي‌بندد و مي‌خوابد. عزيز، پاي نگار را باز مي‌کند و يک کندو به جاي آن مي‌بندد. عزيز، نگار را سوار قاطرش مي‌کند و به طالقان مي‌فرستد. 

صبح مي‌شود و پيرزن لگدي به کندو مي‌زند و زنبورها نيشش مي‌زنند. عزيز هم مي‌گويد عروس تو، قاطر مرا دزديده است . نزد حاکمِ شرع مي‌روند و او مي‌گويد به ردّ قاطر برويد و هر کس مال خود را بگيرد. دنبال قاطر مي‌روند و عزيز، پيرزن را در گودالي مي‌اندازد و هجوي هم برايش مي‌خواند. 

کل احمد در راه برگشت به دسته‌اي مطرب بر مي‌خورد و از آن‌ها مي‌خواهد که براي عروسي‌اش بيايند. مطرب‌ها که ماجرا را مي‌دانستند، از کل احمد دست‌خط مي‌گيرند که اگر عروسي برگزار نشد، يک بارِ برنج و يک گاو از او بگيرند. به نزديکي بالاروچ که مي‌رسند، کل احمد دستورِ ساز زدن مي‌دهد. 

مادر کل احمد، بر سر خودش مي‌کوبد و به سمت آن‌ها مي‌رود. کل احمد فکر ‌مي‌کند مادرش مي‌رقصد. مادرش، واقعه را براي او تعريف مي‌کند. مطرب‌ها گاو را مي‌برند و برنج را به خواهش مردم، مي‌گذارند. 

کل احمد به طالقان مي‌آيد و از عزيز شکايت مي‌کند. حاکم، دو مامور به همراه او براي آوردن عزيز مي‌فرستد. کل احمد به خانه‌ي خاله‌اش مي‌رود. عزيز بدون اين‌که خود را معرفي کند، ژاندارم‌ها را به خانه‌اش دعوت مي‌کند. عزيز به آن‌ها ناهار و پول مي‌دهد و ماجرا را تعريف مي‌کند. مامورها هم به حاکم مي‌گويند نگار در حقيقت متعلق به عزيز است. 

حاکم طالقان، عزيز و نگار و کل احمد را نزد حاکم الموت که برادر بزرگترش است، مي فرستد. حاکم مي‌گويد هر کس شعر خوبي گفت، نگار مال اوست. کل احمد شعر مزخرفي مي‌گويد و حاکم عصباني مي‌شود. عزيز شعر خوبي مي‌گويد و حاکم خوشش مي‌آيد. 

حاکم مهلت ديگري به کل احمد مي‌دهد و از او مي‌خواهد تا نگار را از بينِ چند زنِ پوشيده شده با چادر ، تشخيص دهد. کل احمد سه بار اشتباه تشخيص مي‌دهد و عزيز در مرتبه‌ي اول، نگار را مي‌شناسد. 

نگار را به عزيز مي‌دهند و همان‌جا، برايشان هفت شبانه روز عروسي مي‌گيرند. کل احمد به کرکبود مي‌رود و خواهر ملا حسن را به زني مي‌گيرد. عزيز و نگار به آردکان بر مي گردند و به خوشي زندگي مي‌کنند . مدت دوري آن‌ها از يکديگر، دو سال بوده است.

عزيز نامه را خواند و در جواب گفت 

نگار نازنينم آردکاني
سنگ سامان نيابي ماله خواني 

دلم نايد که نفريت کنم من
کوچکه روزگار و پويه بماني
*************************************** 




+ نوشته شده در  چهارشنبه 1392/12/28ساعت 4:5 بعد از ظهر  توسط محمد علي صالحی  | 

عیدامدوسبزه وریاحین. سرکرده برون زبرف پارین
بشنوزبهارصوت بلبل. صحراهمه جالاله و نسرین
تن کرده لباس شادمانی. گویی همه دشت بسته اذین
درنیمه شب حالت رویا. امد به برم دلبرشیرین
دیدم بسماء درشب تار. دررقص وسماع زهره,پروین
در شب بزنم به حلقه یار. تارحم کند برمن مسکین
ان تازه نگار مهوشم را. باخدعه کشانمش ببالین
درخلوت عیش وشورومستی. هرگزنرسدبمن سلاطین
درمسندعشق وپادشاهی. زیبدکه دهم همی فرامین
ان دلبرشوخ ومست ورعنا. بردست همی عقل و همی دین
گویندحذرنماتوازعشق. اینست مرامذهب وایین
ازدیرخرابات برون شو. صالح توبخوان قصه دیرین
هرگزنرسددست بدامن. من راضی ان گشته وهم این
21 اسفند1384 تهران
محمدعلی صالحی طالقانی
+ نوشته شده در  یکشنبه 1392/12/25ساعت 11:1 بعد از ظهر  توسط محمد علي صالحی  | 



پنجشنبه ۱ اسفند ۱۳۹۲ ساعت ۱۷:۳۸
کشف مجسمه اي با قدمت بيش از 1600 سال در طالقان 


کرج / واحد مرکزی خبر/ فرهنگی تصویر دارد 
یک مجسمه باستانی در منزل یکی از قاچاقچیان اشیاء باستانی در طالقان کشف شد.
سرهنگ محمدرضا سلگی فرمانده انتظامی شهرستان طالقان گفت: این مجسمه باستانی را یک تیم 5 نفره که اقدام به حفاری در روستای هرنج طالقان کرده بودند بدست آمده است .
فرمانده نیروی انتظامی شهرستان طالقان افزود : براساس نظر کارشناسان میراث فرهنگی قدمت این مجسمه باستانی به 1600 سال پیش بازمی گردد.
این مجسمه از جنس مفرق و به وزن تقریبی 8 کیلوگرم است.























































+ نوشته شده در  پنجشنبه 1392/12/01ساعت 5:46 بعد از ظهر  توسط محمد علي صالحی  | 

نظر دکتر هانس بوبک - زمین‌شناس اتریشی در مورد طالقانقلل منطقه طالقان:                                                           دکتر هانس بوبک - استاد دانشگاه و زمین‌شناس اتریشی - در سال 1934، نقشه صحیحی از علم‌کوه را با مقیاس یک/صدهزارم و با استفاده از برخی عکس‌های هوایی تهیه کرده است که این نخستین گام بسیار مهم و ارزنده در راه شناسایی منطقه طالقان و تخت‌سلیمان به حساب می‌آید. وی از طریق دره «پراچان» که مسیر جنوبی دستیابی به قلل رشته تخت سلیمان است، با استفاده از راهنمایان محلی از گردنه هزارچم عبور و کلیه قلل مشخص سمت شرقی و غربی گردنه را نامگذاری کرده که با استفاده از گویش محلی روستای پراچان انجام پذیرفته است.تاریخچه منطقه طالقان:تاریخ طالقان به 4500 سال قبل بازمی‌گردد و آثاری از سلسله‌های مختلف پادشاهی در این منطقه وجود دارد. زبان مردم طالقان، فارسی و لهجه آنها تاتی است و تنها در دهکده میناوند، مردم به زبان ترکی سخن می‌گویند. آیین مردم طالقان تا حدود قرن سوم هجری، دین زرتشت بوده است. با ظهور اسلام و گرویدن مردم قزوین و سایر مناطق نزدیک طالقان به مذهب شافعی و مالکی، مذاهب جدید در میان آنان رونق پیدا کرد اما چون ساداتی که به طالقان روی آوردند پیرو زیدبن‌علی‌بن‌حسین‌ابن‌علی بودند، مردم طالقان، آیین زیدیه را که حسینیه نیز نامیده می‌شود قبول کرده و به آن علاقه‌مند شدند. ظاهرا مذهب اسماعیلیه در طالقان نفوذ و دوام قابل ملاحظه‌ای نداشته است زیرا مردم طالقان، بیشتر در قلمرو نفوذ حکمرانان زیدی‌مذهب قرار داشته‌اند. به هر حال با روی‌کارآمدن صفویه و نفوذ حکمرانان سلسله کیانیه - خصوصا خان‌احمد اول که به آیین شیعه اثنی عشری معتقد و علاقه‌مند بود - از گسترش و نفوذ آیین زیدیه کاسته شد و مردم به مذهب اثنی‌‌عشری گرویدند. اکنون عموم طالقانی‌ها شیعه دوازده امامی هستند.و...                              .    مشاهیر·         آیت الله حاج سید محمود علایی طالقانی فرزند مرحوم آقا سید ابو الحسن از ده گلیرد اولین امام جمعه پس از انقلاب    شهید سرلشکر ولی اله فلاحی جانشین رئیس ستاد مشترک ارتش ·         درویش عبدالمجید طالقانی از ده مهران ابداع کننده خط شکسته·         درویش خان (غلامحسین درویش) فرزند حاجی بشیر از ده زیدشت از اساتید موسیقی اواخر دوره قاجار·         مرحوم آیت اله حاج شیخ محمد حسن طالقانی(فرزند مرحوم ملا عبد اله)از ده کرود از علمای برجسته طالقان و از حامیان مرحوم نواب صفوی·        دکتر حشمت از ده شهراسر همرزم شهید میرزا کوچک خان جنگلی·         برادران امیدوار (عیسی و عبد اله)نخستین جهانگردان ایرانی·         شیخ حسین غفاری از ده حسنجون و نویسنده کتاب تاریخ طالقان·         جلال آل احمد از ده اورازان و نویسنده معاصر·         ‌عنایت بخشی متولد ۱۳۲۴ و هنرمند معاصر سینما و تلویزیون·         غلامحسین امیر خانی از ده تکیه ناوه رئیس انجمن خوشنویسان (معاصر)·         دکتر احمد احمدیان فرزند مشهدی علی میرزا از ده کرود، قاضی و مستشار دیوانعالی کشور و وزیر دادگستری کابینه مهندس بازرگان·         ابو الحسن معینی از ده حصیران و استاندار لرستان در رژیم پهلوی·         آیت اله العظمی شیخ مرتضی طالقانی از ده دیزان از علمای بنام حوزه علمیه نجف اشرف در نیمه اول قرن چهاردهم هجری قمری·         حبیب الله برنگی فرزند آقا رضا از ده کرود، شاعر، نویسنده و تاریخ نگار طالقان  ·اعصامالوزاره نویسنده تاریخ صدساله از روستای سوهان" محمدعلی صالحی خوشنویس وشاعرمعاصر روستای سوهان متولد1333ِ         آیت اله شیخ مسیح پارسا از ده اوانک از علما و شعرای معروف طالقان متوفی ۱۳۱۹ ه.ق·         شیخ عزیزالله فرید بزجی از ده بزج و رئیس دفتر و منشی مرحوم دکتر حشمت·         مهندس خلیل طالقانی فرزند میرزا علی اصغر از ده اوانک وزیر کشاورزی کابینه دکتر علی امینی·         آیت اله میرزا مسیح کرودی طالقانی فرزند مرحوم قاسم از ده کرود از علمای معروف دوره مظفر الدین شاه قاجار و امام جماعت مدرسه سپهسالار ·         میرزامحمدعلی مکلای طالقانی از ده نویزک مرثیه سرا و عالم قرن ۱۳ ه.ق·         امیر الادباء·         سعیدخان رفیعی بزجی·         صاحب ابن عباد از ده تکیه ناوه وزیر فخر الدوله و مجد الدوله دیلمی·         ملا نظر علی از ده سوهان از علمای بنام اوایل قرن ۱۴ هجری قمری·         پروفسور یحیی پویا فرزند حاجی ملا باشی از ده اوانک استاد کرسی خون شناسی دانشگاه تهران·         آیت اله سید ابوالحسن رفیعی طالقانی از ده اورازان امام جماعت مسجد جامع تهران در اوایل قرن ۱۴ ه.ق·         محمد بن ابراهیم بن اسحق طالقانی از راویان حدیث و علمای ثقه قرن سوم ه.ق·         جمال الدین معروف به پیر از ده وشته از عرفای قرن ۵و۶ هجری·         ابو نصر احمد بن ابراهیم طالقانی از شعرای بنام دوران آلب ارسلان و ملکشاه سلجوقی·         ملا نعیما از ده کرکبود عالم و کتابدار کتابخانه سلطنتی شاه سلطان حسین صفوی·         شیخ مرتضی تمیمی فرزند کربلایی قلی از ده اوانک مجتهد قرن ۱۴ ه.ق·         شیخ آقا هرنجی طالقانی از ده هرنج عارف و مجتهد اواخر قرن ۱۳ و اوایل قرن ۱۴ ه.ق·         میر ابو الفضل عنقای طالقانی از ده کرکبود شاعر وعارف معاصر·         درویش مختار علیایی طالقانی فرزند محرمعلی از ده کوئین از دراویش قرن ۱۴ ه.ق طالقان·         ملا عبد الغنی شریعتمداری از ده هشان از روحانیون برجسته طالقان در قرن ۱۳ ه.ق·         حاج میرزا ابراهیم بوذری فرزند میرزا علی اصغر از ده کرود خوشنویس "
+ نوشته شده در  پنجشنبه 1392/11/24ساعت 10:29 بعد از ظهر  توسط محمد علي صالحی  | 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1392/11/23ساعت 3:19 بعد از ظهر  توسط محمد علي صالحی  | 

مطالب قدیمی‌تر